Tosca
was voor mij de liefste hond, ze beschermde me en was er
altijd, als ik het moeilijk had. Maar ook de goede tijden
deelden we samen.
In de periode, dat mijn moeder stervende was aan kanker,
groeide er bij Tosca een bult tussen haar achterpoten. Ik
besloot haar te laten opereren, maar helaas, tijdens deze
operatie is ze overleden, doordat de kanker ook al in de
longen zat. Ze heeft haar eigen weg gekozen en ik denk,
dat dit voor haar het beste was, zo was ze van haar pijn
verlost. Nog steeds mis ik haar, mijn maatje en beste
vriendin.
Lieve Tos, vergeten doe ik je nooit! Ik hou van je.
Heel veel liefs van je vrouwtje.
|